Ide - Stoppen met roken dagboek

Zoals afgesproken zou ik een eerlijk verslag uitbrengen over mijn "eindexamen" niet roken.

Ik ben gezakt.

Het bleek ondoenlijk voor mij om mijn rug recht te houden in die week. Na een uur daar te zijn toen de fles wijn open ging en mijn neef en nicht een peuk opstaken wist ik "dit ga ik niet redden ". Ik heb de hele week gerookt en ben de 17e juli weer gestopt. Mijn jongste dochter heeft in het begin dat ik stopte, in januari dus, een hartje gefiguurzaagd waarin de tekst staat "omdat je bent gestopt met roken" Dat had ik meegenomen als emotionele chantage aan mezelf dus ik heb me echt een enorme trut gevoeld maar niet genoeg om het niet te doen.. Ik kreeg smsjes van mijn zoon waarin hij vroeg of ik nog steeds niet rookte en ik heb gelogen erover, kon het niet opbrengen het op te biechten.

De overweging er niets over te zeggen toen ik daar was was dat ze dan hier boos en teleurgesteld om me zouden zitten zijn terwijl ik me echt had voorgenomen weer te stoppen op de dag van vertrek.Bij thuiskomst heb ik er ook niets over gezegd, kon het gewoon niet opbrengen.Niet fraai maar ik had beloofd een eerlijk verslag uit te brengen dus laat ik dan op zijn minst hier dan maar wel echt eerlijk zijn..      

Ik ben inderdaad de 17e weer gestopt en heb sindsdien niet meer gerookt, ook niet meer gedronken want dat blijft toch echt de moeilijkheid, en heb er gek genoeg helemaal geen moeite mee gehad, mischien omdat het wel weer duidelijk was wat roken met je doet. Mijn gezicht was weer als een krant na een paar dagen bijvoorbeeld, en wat erger was, mijn hartslag en bloeddruk vlogen weer omhoog en de angst iets te gaan mankeren kwam weer in volle hevigheid terug. Alles wat fijn was aan het niet roken ervaar ik nu weer zo, ik vind het alleen een kruis dat ik niet in staat ben een wijntje te drinken zonder hevig te willen roken dus heb ik de vakantie in Portugal die ik daarna nog gehad heb niet gedronken maar nou ja dat is dan maar zo, het leven is ook mooi zonder.

 Ik zet mijn stopmeter terug naar 17 juli, jammer anders was ik nu bijna 200 dagen gestopt....

Liefs,

Christine

In een opwelling hebben mijn nicht en ik besloten mijn neef die op een landgoedje in de buurt van Toulouse woont te gaan bezoeken voor een weekje. Zowel neef als nicht zijn stevige rokers en blowers en ook niet vies van een flinke borrel, echte ouwe hippies. Alhoewel ik stevig in mijn schoenen sta wat betreft niet roken zie ik hier toch tegenop wat dat betreft. Ik merk dat ik er in mijn hoofd al erg mee bezig ben mezelf alvast te hersenspoelen,"je gaat niet voor de bijl" En alle andere mantra's weer van stal te halen..Ik ben de laatste tijd nagenoeg nooit in gezelschap van rokers afgezien van de klusjesman die nog steeds bezig is hier dus wat dat betreft ook niet echt veel verleiding. En nu zit ik een week met twee mensen die alles doen wat ik ook altijd zo lekker vond...Een testcase dus die als ik hem doorsta wat mij betreft ook een eindexamen is. 

Eerst nog een weekje voor mijn kleindochter zorgen, dat kan nu mooi weer nu ik nog nauwelijks werk, ieder nadeel heeft zijn voordeel.Die zou trouwens gisteren bij praatjesmakers zitten maar ze hebben haar stukje niet uitgezonden omdat het gesprekje niet erg liep, wij zaten wel met onze kop in de uitzending als trotse opa"s oma's  tante en ouders dus dat was wel een beetje gek. Ze komt wel in de filmpjes nog, ik dacht in de volgende uitzending.

Als stok achter de deur verplicht ik mij na terugkomst hier een eerlijk verslag uit te brengen van de resultaten van mijn "eindexamen".. 

Tot die tijd, hou vol, ik lees gelukkig een hele hoop positieve verhalen van blije stoppers. Voor de "dippers"..iedere overwonnen dip is een stap, dipjes gaan echt over, wat altijd blijft zijn alle positieve effecten van het niet roken dus ZET 'M OP 

Dit weekend was ik met mijn man een dagje en een nachtje in Amsterdam, heerlijk door de stad geslenterd, veel op terrasjes gezeten, mensen gekeken, lekker gegeten, echt genoten. Om ons heen voortdurend de wietluchten en er wordt flink gerookt sowieso. Toch niet echt aandrang om te roken of te blowen, wel een paar wijntjes gedronken maar ook daar zit de rem behoorlijk op sinds ik niet meer rook. 

Zegt mijn man ineens vol verwondering "goh, dat we hier nu alsmaar op terrasjes zitten zonder dat jij rookt, ik vind het nog steeds bijzonder"! Hij gaf aan me wat dat betreft echt verkeerd te hebben ingeschat, dacht werkelijk dat ik nooit meer zou stoppen, ik de ruggegraat er niet voor zou hebben..

Alleen daarom al zou ik nooit meer beginnen want ik zal nu toch niet alsnog op mijn bek gaan, een beetje bewondering van de mensen waar je van houd is erg lekker hoor! Maar  ook zo lekker is dat ik me naar genoten heb zonder al die middelen. Ik vind dat iedere keer weer zo'n ontdekking als ik dingen doe die vroeger ondenkbaar waren zonder peuk drank of de incidentele blow en daar zelfs meer van geniet juist omdat ik niet hoef te roken, daardoor ook veel meer energie heb op zo'n dag.

Als ik het heb over "de knop die om moet" dan stel ik mezelf altijd letterlijk die oude electriciteitsschakelaars voor, die met zo'n draaiknop die je tussen duim en wijsvinger naar rechts draait. Je voelt altijd een beetje weerstand en dan klikt hij, zich aan de druk overgevend, in de horizontale stand. Het licht is aan

Om het licht uit te krijgen is een beetje druk in tegengestelde richting nodig maar als 't ie dan eenmaal omgaat schiet hij ook net zo hard weer terug in de verticale stand. 

Bij mij ging na lange tijd  druk op mezelf te  hebben uitgeoefend in de zin van afkeer hebben van alles wat mijn roken veroorzaakte de knop eigenlijk nog vrij plotseling om, ik was het zat, wilde echt niet meer. Ben over de angst voor het stoppen heengestapt en heb mezelf in het diepe geworpen om te ontdekken dat ondanks de moeilijkheden de bevrijding zo groot was dat dat mezelf op 1 uitglijer na heeft weerhouden de druk de andere kant op weer zo groot te laten worden dat de knop teruggeschoten is.

Maar essentieel is voor mij die knop geweest, als er iets van een achterdeurtje open blijft in je hoofd dan gaat het geheid mis. Het licht moet aanblijven

De afgelopen dagen weer een paar gelukzalige niet rookmomenten beleefd, zondag voor 40 man eten op tafel gezet hier thuis waar ik dagen voor aan het koken geweest ben,normaalgesproken was dat gepaard gegaan met enorme hoeveelheden sigaretten omdat ik dat toch altijd een beetje stressvol vind, nu was ik zo relaxed, ik kon me helemaal op het koken en uitserveren concentreren want ik werd niet afgeleid door een nicotinemonster. Echt, als je rookt denk je dat soort momenten niet door te komen zonder peuk en wat een rare gewaarwording dat je juist veel ontspannener met dingen kunt omgaan.

Dus mensen, gun jezelf dit grote plezier, ga door de dips heen en groei in je zelfvertrouwen, je gezondheid en je vrijheid!

Ik heb mezelf gisteren weer bij elkaar geraapt en besloten dat het nu UIT moet zijn met dat gemier over zin in roken. Ik was bij de chiropractor en moest op een vragenlijst invullen dat ik niet rookte en was daar zo blij om, het zwart op wit te zien staan, "ik rook niet".

Ik was daar omdat ik, gelijk opgaand met het stoppen met roken( maar dat zal geheel toevallig zijn behalve dan mischien dat een betere bloedsomloop zorgt voor betere pijnsignalen? )geleidelijk aan rugklachten gekregen heb die zo erg zijn geworden dat ik een aantal van mijn clienten heb moeten opzeggen. Er is dus best veel veranderd voor mij de afgelopen weken. Ik ben veel thuis, waar al weken verbouwd wordt en dus gerookt door degene die dat doet, ik heb veel pijn en ben zelf een beetje gehandicapt nu en dan komt die gedachten weer binnengeslopen. Je gaat zelfs bedenken dat je rugpijn mischien wel komt door het stoppen met roken omdat je je niet meer zo goed kunt ontspannen maar ik heb alles weer op een rijtje nu.

Ik kon me juist wel beter ontspannen omdat ik niet alsmaar meer moest roken, dat was juist een van de dingen die ik zo prettig vond en weer vind gelukkig. 

Ik heb een veel betere conditie waardoor ik nu kan fitnessen (bij de fysio) zonder uitgeput te raken. (in deze zin twee dingen die eerder ondenkbaar waren, iets aan sport heb ik nog nooit gedaan en uitgeput raakte ik altijd..)  

Ik ben veel minder angstig voor hartaanvallen herseninfarcten en kanker, iets dat altijd als een duveltje in mijn achterhoofd zat bij iedere peuk die ik opstak.

Niet drinken wat ik in eerste instantie bewust niet deed maar wat nu gewoon niet meer gebeurd omdat ik er geen enkele behoefte meer aan heb is ook veel beter en behoed me voor katers, overgewicht(ben afgevallen i.p.v. aangekomen) en dom gelal..

Ik houd geld over, nou ja theoretisch dan..

Ik zie er echt veel beter uit, mijn huid is strakker en de wallen zijn weg en ik stink niet meer , mijn tanden zijn witter, kortom een paar jaar jonger.

Nou, dat is wel genoeg rede om verder niet meer te zwelgen in vals sentiment.

Ik ga er weer met goede moed tegenaan, heb vertrouwen in de chiropractie, gisteren flink gekraakt en vertrouwen dat het met mijn rug wel weer goed komt.Ik ga me wel bezinnen op een carriere move wat op mijn leeftijd wellicht niet meevalt maar ik heb de ervaring dat als er ergens een deur dicht gaat er altijd weer ergens anders 1 open gaat en daar soms dingen achter zitten waar je nooit aan gedacht zou hebben dus kom maar op!!

Sterkte iedereen, het is het zoooo waard!!